Çarşamba, Kasım 11

çocukken daha çok mutlu olurdum

bir keresinde köye gitmiştik, köyde de amcamlarla pikniğe. çocuktum o zaman annemgil yiyecekleri hazırlarken biz de biraz uzakta oyun oynuyorduk. oyun oynadığımız yerin yanında nohut tarlası vardı. ben yeşil nohutu çok fazla severim. gözümüz düşmüştü. amcamın çocukları koparıp koparıp yemişlerdi. ben de sahibinin haberi yok diye tutmuştum kendimi ama çok zor tutmuştum. çok canım çekmişti. sonra oyun vs . bitti ve gitme vakti geldi, tam o ara bir adam geldi yanımıza, babamgille ayak üstü sohbet etmeye başladılar, o gördüğümüz nohut tarlasının sahibi çıktı adam, babam da benim nohutu çok sevdiğimi söyledi, ve adam gidip bana bir sürü , ye ye bitmez derecesinde nohut toplayıp getirmişti, amcamın çocukları da daha önceden doyunca yedikleri için hepsi bana kalmıştı..

4 yorum:

ruzigar dedi ki...

blog ismi düşünen ya;
haramı helali düşünen bir çocuk geldi aklıma... ve o temiz kalpli çocuğu nohutla ödüllendiren rabbim geldi aklıma...
eyvallah...

elif dedi ki...

çocukken nasıl düşündüm ben de bilmiyorum ama bu ödül hep aklıma gelir..

Fatma Nihan dedi ki...

bir çocuğun şehri çarpar yüzümün varoşlarına

elif dedi ki...

biz varoşuz çocuklar şehir :)