elif etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
elif etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Cumartesi, Aralık 19

yine yeniden ve hep aynı yer

1- nefes alıp vermek çok yorucu olabiliyor bazen.
1- tamam kul olmak, tamam kul olmak.
1- neresi dünya?
1- imkansız diye bir anlam olmasaydı keşke.
1- kapalı (hayat).
0- hiç.

Pazartesi, Aralık 14

kıskandım da ne oldu hayattan kendimi

1-geçtiğimiz günlerden birinde, evvel zaman içinde yani, beni uzun zamandır tanıyan bir arkadaşıma, beni uzun zamandır tanımayan biri benden için, "çok sessiz ve çekingen duruyor." demiş. arkadaşım da "yoo, öyle değildir." demiş. üstelik ikisi de haklı...
2- leyla mecnuna gidince mecnun,"sen leyla isen, peki bu benim içimdeki kim" demiş. çok fazla haklı...
3- hz.musa “rabbim! bana göndereceğin her hayra muhtacım” demiş. en fazla haklı...
4- başlığı da ibrahim tenekeci demiş. o da haklılardan.

Pazar, Aralık 6

birinci yıl -gecikmeli-

üstünden beş gün geçmiş ben bile yeni fark ettim, ortaokulda günlük yazardım. çok uzun seneler yazmaya devam ettim ve günlüğümü ilk yazmaya başladığım günü hiç unutmazdım o zamanlar. kendime bir sözüm var belki bir gün yeniden başlarım diye ama neyse.. neyin üstünden beş gün geçtiğine gelince, blog açılalı bir yıl beş gün olmuş.
zaman ve ben hep ters köşe...

Cumartesi, Aralık 5

uçsam

hayal kurmayı seven çoğu insan hissediyor herhalde. dünyaya sanki dünyanın dışından bakıyormuş gibi seyrettiğimizde, bana sıkışık gelen şeylerin bazılarına çok geniş olduğunu görüyorum hayretle. bütün hislerinde coşkuyu yaşayanlar var. daha düzgün anlatacak olursam, mesela bana niye birçok şey önemsiz geliyor anlayamamışımdır. örneğin birşey yapılacaktır, herkes fikrini söyler, hayat için detay birşeydir bu, ya da bana çoğu şey detay geliyor neyse, insanların kendi fikirlerine bu kadar coşkuyla bağlanmasını şaşkınlıkla izlerim. bana çok önemsiz gelir, detaydır çünkü ve salarım bu durumda, karşıdakilerin dediğini yaparım, eğer onlar için önemliyse onların dediği olmalı tabi ki, derim.

bir gün daha bitti...

Çarşamba, Kasım 25

bir gamzelik rüzgar yetecek

1- doğru karar, karar verenin çıkarlarını korur.erdem bir yanlışlıktır. (zannedersem nihat dağlının bir kitabında okumuştum bu sözü ama o da alıntılamıştı bir yerden, kim olduğunu hatırlamıyorum, bilen varsa söyleyebilir.)
2-sorumluluk alma ve doğru insan olma arzumuz ne kadar fazla olursa o oranda yıpranırız. ama biz yine de o arzuyu büyütelim içimizde.
3-insan ne ararsa arasın bir şeyler bulduğunda onu kendine kattığından,her bulduğu kendini tanıma ve anlama yolunda bir adımdır.o yüzden neyi ararsak arayalım bulduğumuzda hem aradığımızı hem kendimizi,bulamadığımızda ise kendimizi bulmuş oluruz.
4-muttakiler, bollukta da darlıkta da veren, öfkelerine hakim olan ve insanların kusurlarını bağışlayanlardır.(Âl-i imrân / 134)
5- henüz vakti gelmedi ama şimdiden kurban bayramımız mübarek olsun.

not : başlık ömer lütfi mete'den..rahmetle..

Pazar, Kasım 22

durduk ve yenilgiden umutlandık

bazen bir benzer ararsın, sebep olsun diye değil sebepsizliğe kanıt olsun diye, yani herkesin hayatında vardır, bir gün bir yağmur yağar ve herkes ıslanır, durup göğe bakarsın sen, durup göğe bakmak...

sebep var sebepsizlik de var, bütün kavramların, nesnelerin veya başka başka anlamı olan kelimelerin elini uzattığında onu tutup tamamlayacak olan kavramı , nesnesi veya başka başka anlamı olan kelimeleri vardır. sebep ve sebepsizlik gibi...

bizim de vardır inşallah...

not : başlık turgut uyarın şiirinden alınma

Salı, Kasım 17

sevgi ehli,sessizlik, bir mumun aydınlığı ve kalp

1- sevgi ehli bencillikten uzaktır.
2- sen anlat denmedikçe anlatmıyorum, üstelik anlatamamak içimde de yer etmiyor.
3- ama neyi ve nasıl anlatmamak, bu sefer anlam anlam doğurmasın lütfen.
4- anlatmak için anlamak lazım, yeterli değil belki...
5-içinde kendinle paylaştığın şeylerin olması güzel şey yine de.
6- kendinin değil ama başkalarının bencilliğine müsaade edebilirsin çünkü fark etmenin zamanı vardır.

Çarşamba, Kasım 11

çocukken daha çok mutlu olurdum

bir keresinde köye gitmiştik, köyde de amcamlarla pikniğe. çocuktum o zaman annemgil yiyecekleri hazırlarken biz de biraz uzakta oyun oynuyorduk. oyun oynadığımız yerin yanında nohut tarlası vardı. ben yeşil nohutu çok fazla severim. gözümüz düşmüştü. amcamın çocukları koparıp koparıp yemişlerdi. ben de sahibinin haberi yok diye tutmuştum kendimi ama çok zor tutmuştum. çok canım çekmişti. sonra oyun vs . bitti ve gitme vakti geldi, tam o ara bir adam geldi yanımıza, babamgille ayak üstü sohbet etmeye başladılar, o gördüğümüz nohut tarlasının sahibi çıktı adam, babam da benim nohutu çok sevdiğimi söyledi, ve adam gidip bana bir sürü , ye ye bitmez derecesinde nohut toplayıp getirmişti, amcamın çocukları da daha önceden doyunca yedikleri için hepsi bana kalmıştı..

Pazartesi, Kasım 2

zıtlıklar alemi

galiba evrende şöyle bir düzen var, tam olan bir şey iki zıttın birleşmesinden oluşuyor, ve onu anlatmak istediğinde hem dediğin hem de istemeden dediğinin zıttı anlama katılıyor, ona da görecelilik diyoruz, belki.. şimdi öyle düşündüm yani..bu ara bende de var, birşey demek için birşey yazıyorum sonra yazdığımda demek istediğimin tam zıttı bir anlam olduğunu fark edip geri siliyorum, hiçbişeyi tam ifade edemiyorum..

Pazartesi, Ekim 26

hızır, o boğaya pelerin dışında bir çıkış göster* (sin)

amin..

*selahattin yusuf

0 yoruma not: bu duaya çokça amin denilsin isterdim...

Pazartesi, Ekim 19

göz'ünü aç

birçok şey zor görünüyor, hani kıydığımız da kendi yüreğimiz aslında, niye bedelmiş gibi düşündüğümü anlamıyorum.
parçalanmış aynaların içinde kendimizi de paramparça ve kendimiz olmayan gibi görürken, yanılıp yanılıp damlalarımla aynaları daha bulanık hale getiriyorum. hani bir gözümü açsan diyorum allah'ım, bir de beni ben bırakmasan, bir de hissettiğim yanılmış olmak olmasa, bir de hazır olan gerçek olsa, elimde değil çünkü...

Perşembe, Ekim 15

ilginç

1- zaman ilginç, bizi memnun etmesi için illa değişmesi gerekiyor, bazen hızlı geçsin, bazen dursun, bazen en azından akşam olsun (özellikle işyerinde).. zaman, an olabilir.
2- ilginç, o kadar cesaretsiziz ki, kendi kararlarımızı başkalarına aldırmak çok sevimli geliyor..
3- ilginç, başkalarının eksikliklerini kendimizinkilerden daha çok önemsiyoruz..
4- ilginç, gece olunca uyumasam deyip uyuyorum..
5- ilginç değil, Kendinden yine Kendine...

Cuma, Ekim 9

çocukluğum

insanlar değişiyor ya, bir yandan güzel birşey, kötüyken iyi olma şansın var, diğer yandan buruk, iyi olduğunu bildiğin kişileri uzun süre görmediğinde tedirginlik hissediyorsun, değişmiştir mutlaka ve ama eskiyle bağı ne kadar kalmıştır diye.

dün böyle bir gündü. on küsur yıldan sonra bilhassa onun ama biraz da benim özel şartlarımızdan dolayı görüşemediğim arkadaşımla görüştüm, o beni bulmuştu.

ayrılırken şöyle dedik, "evet, gözler hiç değişmiyor!". ben de içimden dedim ki, "evet ben de çok değiştim ama ne garip o da ben gibi değişmiş ve yine farklılık yok."

birileriyle tanışıyoruz, onların hep hayatımızda ve dahi kalbimizde bir yeri oluyor, sonra bir vakit geliyor, göçmen kuşların sıcak diyarlara göçme mevsimi gibi bir vakit, yanımda kalsın istiyorsun, üşüeyecek bile olsa yanımda kalsın, çünkü ben de üşüsem bile yanında kalırdım, bazıları gidiyor, bazıları kalıyor, bazıları da dönüyor işte, neyse ki aynı yerdeyim diyorsun, evet galiba ben hep aynı yerdeyim..

Cuma, Ekim 2

diyorum ki

içteki savaşı bitirmek mümkün değil ama bazen durulsa denizim diyorsun. sürekli fırtınada yol almaktan yoruluyor denizci, sakin, dingin bir deniz..hava güneşli, gözbebeklerinde hem gökyüzü hem yeryüzü..

hayal kurmak kötü değil diye fısıldamak isteyebiliyorsun bazen denizin kulağına, deniz de duysun, zerresi de duysun..duymak isteyen herkes duysun, herkes de duymayı istesin istiyorsun..

istiyorsun, istiyorsun, istiyorsun...

Çarşamba, Eylül 30

Bir şem'a ki Mevla yaka üflemekle sönmez

bazen birilerine faydan dokunsun istersin, sonra kendine bile faydan olmadığını fark edersin, garip bir hüzün oluşur...ne dur diyebilirsin kendine ne kal..
nerde gizlenmiştir şu düğüm düğüm yolların anahtarı bilemem ama, vardır nihayetinde. bir de kusurlar var, olmaması abes olanlardan, bunda da yanılıyor insan. mesela insan insan deyip durmam da bir kusur, ben de insanım, nasıl dışardan bakayım, ben deyince de eksik ya da fazla kalıyor..
neyse..
kusursuzluğun sahibini bilmek, bir de sevmek, ne genel ne detay çizgisinde oyalanmamak..

Çarşamba, Eylül 23

susmak susmak susmak

bir şeyin az ama öz olmasını istediğin zaman, insanların o öz dışındakilere hiçbir kıymet vermediğini düşünmesini engelleyemiyorsun. oysa kimseye veya hiçbirşeye kıymetsiz sıfatı koyabilecek kadar yetkin ve kıymetli biri değiliz nihayetinde, derdimiz sadece kıymetli olana işaret edip kıymetsize dair sözler söylememek. iyi olanı tarif edebilirsin ve bu tarif , kesin hudutlarla belirlenmemiş ve başkalarınca iyi olan şeylere kötü dediğin anlamına gelmez. görecelilik diye anlatılagelen şey işte..
bi de söyleyebilsem..

Pazar, Eylül 13

yanılsama

1- ne kadar acı
adımımı kocaman bir çukura atmış olmam
ve gece olması
sokakta sadece çığlık sesinden korkan
insanların dolaşması..

2- "masal, gerçekten daha anlamlı.."

3- varlık...yokluk...ayna...yanılsama...

4- demek istedim ki,- sahip olamadıklarını düşünerek mutlu olamazsın. keza aslında sahip olduklarımızla da mutlu olamayız. hatta belki mutluluk veya mutsuzluk üzerine yoğunlaşmaya da gerek yok. "ben cinleri ve insanları, ancak bana kulluk etsinler diye yarattım.*" denildiğine göre buna odaklanabiliriz. *zâriyât / 56

5- kaydı yayınla deyip, tekrar okuduğumda gördüm, sahip olmak mı demişim?

Cumartesi, Eylül 5

Nöbet

ara sıra nöbet tutabilir gece, gündüz için
bir ömrün en savunmasız kıyısında
varlıkları gibi, kendilerini değil fakat
birbirlerini tamamlamak kaygısıyla

şimdi bir gülümseme
anılarını bile ceplerine saklama
sorumluluğunu almış bir çocuğun
gözlerinde dursa
ve aya konsa
hıçkırıklarını fark etmeyen insanların
gecesi daha aydınlık olmaz mıydı?
ve yarımküre hesaplarına
aldanılmasaydı
şimdi bir kadın
koklayabilirdi
kızının ipek saçlarını

ara sıra sağnak sağnak
acı düşer insanın
topraktan kopmuş bahtına
toğrağa değdiği yerde insan
kendini beklemekten hırpalanmış çıkar
ve yorgunluğu
sükûnete çevirmek umutsuzluğu
"gözlerimi açmayın biriktirdiklerim var
samimi bir utanç yanağımdaki" diyememenin suskunluğu
ve hatırlanılmamış bir kimlik kolaylıksa
her zaman daha kolay olandır,
taşa tutmak züleyha'yı
en şeytansızken bile
yusuf olunamıyorsa

şimdi bir çocuk billur bir durak olsa
beklese ki ben elinden tutsam
beklese ki ben elinden tutma(z)sam
gülümseyerek bakılmıyor aya
ara sıra nöbet tutabilir ay, güneş için
bir ömrün en savunmasız kıyısında

http://www.cemaat.com/nobet

Pazar, Ağustos 30

huzurun bir tarifi de ramazan

bir şey arayıp, aradığın şeyin nerede olduğunu bilip, kapısı ve penceresi olmayan dört duvar bir tavanın ortasında oturduğunda tek yapabildiğin duadır. bazen öyle hissedersin, bazen de gerçekten öyledir, ama madem dört duvar bir tavan ve bir ruh var , hissin gerçekliğini bulabilmek zor olmasa gerek.
dört duvar bir tavanın ortasına seni koyan, aradığın şeye seni ulaştırmayacağım demek istiyor değildir, eğil -eğil de bir bak kendine, duvarları ayna yap, hatta belki kapı olur pencere olur,ben yanından gitmedim, gitmeyeceğim, diyordur. insanın aradığı şey her zaman yanındadır biraz...

Salı, Ağustos 18

feda,vefa

insanlar birbirinden neden birşeyler ister? düşünüyorum, aslında birilerinden birşeyler beklemeden çok kolay yaşanabilir. ama bu sefer de bu kısma odaklanıldığı için kişilerin sizden istekleri, beklentileri gözünüzde büyümeye başlıyor. bence insan kendine bir yer belirlemeli, daha çok verenlerin tarafı mı, alanların tarafı mı?

gözümün önünde gereksiz bir sürü ayrıntı dolanıyor. önemliler sıralamasını doğru yapabildiğimizde herşey basit ve kolay hale gelebilir.

kişinin her duyduğunu söylemesi onu yalancı yapabiliyor ya, kişinin her duyduğuna inanması da onu cahil yapıyor sanki...