!

dünyevileşmek tehlikesi!

tanımlarım allak bullak 11

kader kurbanı: insanların hiçbiri hangi anne babadan doğacağını ve yine hangi coğrafi bölgede doğacağını seçemez. gelişmiş sayılan bir ülkede, sözgelimi amerika'da atıyorum doktor ve mühendis bir anne babadan doğan çocukla, afrikada insanlarının çoğu açlık sınırında yaşayan bir ülkede herhangi bir anne babadan doğan çocuk farklıdır birbirinden. ve biz ikincisine kaderin kurbanı deriz. çoğu kişi kaderi yenilmesi gereken bir kavram olarak görür . oysa kader, kendisiyle barışılması gereken bir kavramdır. insanda bütün şartlarda erdemli kalabilmenin kodları vardır ve ondan beklenen de sadece budur. eğer bulduğu az bir yiyeceği kardeşiyle paylaşabiliyorsa afrikada doğan çocuk, kaderin kurbanı doktor anne ve mühendis babanın tıka basa yeyip obez olan çocuğudur.

trajedi illa ki hayatın kendisidir.

uyku: voltaire demiş ki; tanrı, insanlara, verilen sıkıntılar daha katlanılabilir hale gelsin diye iki şey vermiştir: umut ve uyku. yani sadece aptallar sekiz saat uyur diyenler çok ciddi hata yapıyorlar allahın bu lütfu karşısında.

kim demiş bilmiyorum ama..

bağlıdır daman-ı haşre rişte-i tûl-i emel
hây u hûy-i ehl-i dünyâ bitmeden dünya biter

allah'ım hüznüme merhem ol

- çözümsüz şeylerin olması ruhumu daraltıyor. ve elimde değil onları düşünmeden yapamıyorum. hatta bazen dağların kaldıramayıp ademin kabul ettiği şey, iyi ve kötüyü ayırd edip yapma iradesi değil de, bu sorunu kaldırabilme gücüdür ya da buna dahildir diye saçmalayasım geliyor. ne bu dünyada ne de ahirette yaşanılası olmayan şeyler...

- hafta sonu okul arkadaşımı ziyaret için adanadaydım. kilise gezesimiz geldi, lakin ziyaret günleri ve saatleri varmış, il dışından uzaklardan geldim, bi kıyak yapsanız olmaz mı dememe rağmen alamadım müsadeyi. kursağımda kalmış bir hevesle gerisin geri döndük. oysa biraz misyoner ruhu taşısalardı :p

vazgeçtim allahım, sen de vazgeç

- bir şey okurken hatalı bir çeviriyle karşılaştım. iyi de, dedim, çevirmenlere de güvenemeyeceksek ne olacak? neyi, nasıl düzgün öğreneceğiz?

- huzursuzluk mu doğru, huzur mu doğru, aslında neyin doğru olduğunu düşünmekten de sıkılıyorum kimi.yaşasak işte, ya yoksa sürekli boğuluyorsun ama yaşamaya devam ediyorsun, zaman bir ip olsa, ucundan çeksek, çeksek, çeksek...

kısa kısa

- işyerinde çok yoğunum bu ara. test ettim, onayladım, çalışınca daha kolay akşam oluyormuş. eskiden akşam edemezdim, bitse de gitsek deyip dururdum, şimdi, bitti mi- cidden mi, diyorum.

- son günlerde, allahım huzurun kapısını bana aç, diye dua ediyorum, geriye dönüp baktığımda değişen tek şeyin düşüncelerimin olumlaşması olduğunu gördüm, yoksa şartların filan değiştiği yok, demek ki mutluluk ve huzur düşüncede oluşan birşey biraz da.

- olumlu düşünmenin gücüne inanmalı mıyım, yok yok, o kadarı da fazla olur.

- zannediyorum ki, belirttiğim üzere sadece bir zan bu, tarih boyunca her devirde insanlar kendi devirlerinin tarihin çok kötü bir dönemeci olduğunu düşünmüş, çünkü kötü hep varmış işte, bizim kendi devrimizin çok kötü oldugunu, eski devirlerde doğanların bizden daha şanslı oldugunu yineleyerek, sadece bahaneler üretiyoruz aslında kötülüklerimize, iyi ve kötü hep var olagelmiş, mühim olan senin seçimin, senin devrin değil. ama şu var bazen duyuyoruz ya da okuyoruz, zamanımızda ahlaklı ve az biraz dünyevileşmemiş kişilere modern zaman dervişi deniyor, niye eski zaman dervişleri gibi olamıyoruz acaba?

hayalci 2

- yaşamak güzel değil sanki. bunca acıya nasıl katlanabiliyor ki insanlar, dedim.
- hissetmeyerek ya da başka dünyalar düşleyerek, dedi.